Ηλιόλουστη μέρα σήμερα. Η θερμοκρασία υψηλή για την εποχή και κατάλληλη για μια βουτιά. Το ραντεβού με τον Τσέκο ήταν γύρω στη μία στην Αγιά Φωτιά. Πήρα το ποδήλατο, τη φωτογραφική μηχανή και ξεκίνησα με σκοπό να τραβήξω καμιά φωτογραφία στον Κάμπο πριν πάω στην παραλία. Μέχρι να φτάσω στο Βαρβάσι όμως, είχα αλλάξει γνώμη. Ήθελα κάτι πιο σκοτεινό, πιο ατμοσφαιρικό και πιο μελαγχολικό. Ο Κάμπος μου έπεφτε πολύ ωραίος και αταίριαστος με τη διάθεσή μου … και έτσι βρέθηκα στα Κεραμεία.
Λέγοντας Κεραμεία εννοούμε το παλιό εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο παραγωγής τούβλων και κεραμίδων, που έδωσε το όνομά του στην παραθαλάσσια περιοχή νότια του Μέγα Λιμνιώνα. Το εργοστάσιο που χτίστηκε αμέσως μετά την μικρασιατική καταστροφή άνηκε στην οικογένεια Μίχαλου και απασχολούσε περί τους 200 εργάτες. Τα Κεραμεία σταμάτησαν οριστικά τη λειτουργία τους το 1989. Εκεί δούλευε και ο συγχωρεμένος ο Αλέκος από τα Νένητα, καλή του ώρα.
Το 1990 τα Κεραμεία κήρύχθηκαν διατηρητέα. Εδώ και λίγα χρόνια, το εργοστάσιο και η γύρω έκταση 110 στρεμμάτων πέρασαν στα χέρια του εφοπλιστή Κολάκη με σκοπό την κατασκευή ξενοδοχειακής μονάδας. Ο χώρος περιφράχθηκε με συρματοπλέγματα και οι είσοδοι του εργοστασίου σφραγίστηκαν. Το “στοιχειωμένο εκκλησάκι” του Αγίου Νικολάου ανακαινίστηκε, φωτίστηκε και πλέον ακόμα και τη νύχτα δεν τρομάζει κανέναν.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που έμπαινα μέσα, οπότε οι εικόνες που συνάντησα μου ήταν γνώριμες. Πεταμένα ξύλινα καλούπια, διάσπαρτα τούβλα, σπασμένες κεραμίδες, σκουριασμένα μηχανήματα, ξύλινα πατώματα που τρίζουν και παντού σκόνη. Πολύ σκόνη. Γκριζοκόκκινη. Δυστυχώς καμιά περιγραφή και καμιά φωτογραφία δεν μπορεί να μεταφέρει την αίσθηση ενός τέτοιου μυσταγωγικού χώρου. (Επίσης δυστυχώς δεν γίνεται να δουλεύουν ταυτόχρονα τα plugins για τα τραγούδια και την προβολή φωτογραφίας… Μου ‘χουν σπάσει τα νεύρα, αλλά δεν γίνεται τίποτα…) Download
Στην Αγιά Φωτιά συναντήσαμε και 2 φίλους με τις παρέες τους. Ο ένας συνεχίζει αδιαλείπτως τα μπάνια από το καλοκαίρι. Μάλιστα τις καθημερινές πηγαίνει για μπάνιο στις 7 το πρωί πριν πάει για δουλειά! Απίστευτο; Με την 2η φίλη (καθηγήτρια) συζητήσαμε εκτός των άλλων και για το “φλέγον θέμα” για πολλούς εκπαιδευτικούς αυτή την περίοδο: Μεταθέσεις, αποσπάσεις κτλ. Να φύγω ή να μείνω. Δείλημμα γι’ αυτούς, πρόβλημα και για εμάς.
Υ.Γ. Περισσότερς φωτογραφίες από τα Κεραμεία εδώ.
βλέπω ότι η βραδια στο εν πλώ σου έφερε παλιές μουσικές αναμνήσεις στο προσκείνιο! (δεν το γράφω σωστά μνάλλον,ζητώ συγνώμη από τους φιλόλογους που τυχόν θα το διαβάσουν…εγω ασχολούμε με τις ταβανόπροκες)
Μπα, δεν φταίει το Εν Πλω για την επιλογή του τραγουδιού… Άλλωστε ποτέ δεν σταμάτησα να ακούω Τρύπες. Πάντως αυτή τη φορά ζορίστηκα πολύ να επιλέξω songi. Πέρασαν από το μυαλό μου Τρύπες, Γαλάνη, Led Zeppelin, Neil Young, Μποφίλιου, Yosebu και Antony & the Johnsons…
Τελικά η ιδέα της ξενοδοχειακής μονάδας βούλιαξε???Να ξέρουμε δηλαδή αν θα συνεχίσουμε τις εξερευνήσεις μας!!!!
Όχι κοπελιά δεν νομίζω ότι βούλιαξε η ιδέα. Ίσως τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να βάλει μπρος, αλλά σιγά μην το αφήσει έτσι. Η μεγάλη απογοήτευση είναι το “στοιχειωμένο εκκλησάκι”. Εξερευνήσεις? Πόσα χρόνια έχουμε να πάμε? Νομίζω 2…
ma leipei o arxhgos!!! (poios eixame katalh3ei telika oti einai o arxhgos ths e3ereynhshs?)sorry gia ta greekglish
Δεν νομίζω ότι είχαμε αρχηγό στις εξερευνήσεις… Όχι;
ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΜΕΝΑ ΚΕΡΑΜΕΙΑ. ΔΟΥΛΕΥΕ ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ ΕΚΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΕΠΑΙΡΝΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΗΜΟΥΝ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ Ο ΗΧΟΣ ΤΟΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ Η ΖΕΣΤΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΥΡΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΕΣ ΜΠΙΛΙΕΣ ΑΠΟ ΠΗΛΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΖΑΝ ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΑΝ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΓΜΕΝΕΣ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΜΟΥ!!! ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΑΝ ΜΠΟΡΟΘΜΕ ΝΑ ΜΑΖΕΥΤΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΔΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΒΓΑΖΟΝΤΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ !!!
Δύσκολο να πάρεις άδεια, εύκολο να μπεις…