Αποκριά & Καθαρά Δευτέρα 2010
16-2-2010
“Θέλει η π…….α να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει”. Κάπως έτσι νιώθω. Αν και δεν σκόπευα να γράψω τι έκανα το τριήμερο, πέρασα τόσο καλά που δεν μπορώ να το αφήσω ασχολίαστο. Τουλάχιστον δεν θα μπω σε λεπτομέρειες και θα αναφερθώ και σε μερικά περιστατικά που ίσως να έχουν λίγο ενδιαφέρον και για σας.
Μεσημέρι Σαββάτου με λίγους αλλά πολύ καλούς φίλους στο “Καπηλειό” στα Θυμιανά. Πιτσιρίκια (στην πλειοψηφία τους στρουμπουλά) που συμμετέχουν στο “κυνήγι του χαμένου θησαυρού” να μπαίνουν στο παρακμιακό ταβερνοκαφενείο και να ρωτάνε τον 79χρονο γέρο που συντρέχει το εγγόνι του που έχει το μαγαζί. “Παππού, παππού πως λεγόταν ο πρόεδρος της κοινότητας Θυμιανών το χίλια εννιακόσια-δεν θυμάμαι πόσο”, “που βρίσκεται το τάδε πηγάδι”, “ποιος ήταν ο πρώτος υδραυλικός του χωριού” κ.α. Αναψοκοκκινισμένα, ιδρωμένα και αγχωμένα τα πιτσιρίκια. Έδιναν το δικό τους αγώνα και έδειχναν να το ευχαριστιούνται.
Βράδυ Σαββάτου στο σπίτι μου. Η γνωστή παρέα μεταμφιεσμένη 
Ένας γλοιώδης κατσαράμπουλας, ένα έκφυλο τραβέλι, μία θελκτική κυράτσα με πλούσιο στήθος, μία διαβολογκόμενα με πράσινο μαλλί (!!!) και γω, ένας μαλλιάς μεξικάνος με τη “χαβάγια” του. (Thanx Olive) Πολύ γέλιο.
Το βράδυ κατεβήκαμε σε 2 μπαράκια και συνεπικουρούμενοι από μία παρέα school girls, μία σεξουλιάρα με μπικουτί και πιστολάκι, μία μίνι μάους, ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, μία τζιμι-πανουσική μπομπονιέρα, έναν με μία κελεμπία, “τρελό” καρεδάκι που δεν κατάλαβα τι ακριβώς ήταν, μία άγρια σπηλαιογυναίκα και διάφορους άλλους, το γλεντήσαμε μέχρι πρωίας. Χορός, τρενάκια, καραγκιοζιλίκια. Πολύ κέφι. Όπως σωστά παρατήρησε ο Τσεκ, ένα νέο χορευτικό ταλέντο γεννήθηκε εκείνο το βράδυ, ο Πάντζος ο κατσαράμπουλας 
Γύρω στις 3 το βράδυ βλέπω δύο 50ρηδες να χαιρετούν μία ανήλικη φίλη και να φεύγουν. Ρωτάω τη φίλη μου, “Καθηγητές σου είναι;” “Όχι” μου λέει “οι γονείς μου είναι” !!! Αυτά είναι!!! Πάντα τέτοια.
Καθαρά Δευτέρα, γεμάτη και ζωντανή. Πικ νικ στην εξοχή, μπάνιο, χαρταετός, volley με ψείρες και αυτοθυσίες, μετά Μεστά (μάπα) και τέλος Ολύμπους (zuper). Τις εντυπώσεις είχε κερδίσει επάξια η “Συνάδελφος” μέχρι τη στιγμή που ανέβηκαν στο τραπέζι 2 από τους συμμετέχοντες στη διοργάνωση του παραδοσιακού Αγά και άρχισαν τα strip tease. Όσο δυνατές και να ήταν οι σούμες που ήπιαμε, δεν γίνεται να κάναμε όλοι λάθος. Παπάρια ήταν αυτά που είδαμε…
Και του χρόνου
ειστε ολοι εκφυλοι…ντροπή σας!!
16/2/2010 στις 20:26ε ρε λέμεε! τούτος εδώ ήταν η αρχιέρια του βάκχου! Σαρδανάπαλεεεε!
16/2/2010 στις 20:54καλά εγώ σκάλωσα με το πρώτο που έγραψες και το κυνηγι του χαμένου θησαυρού. παίζαμε και μεις!
p.s: αγαπώ τη πράσινη περούκα!
16/2/2010 στις 22:23ps2: αγαπώ και το μεξικάνικο καπέλο :Ο
ps3: sas ta’priksa.
Και του χρόνου παιδιά, να ‘στε καλά!
17/2/2010 στις 11:10Βέβαια θα επιμείνω, ότι από τις φωτο που βλέπω το δίδυμο Πάτζος - Μίμης the best ever!!! Εξαιρετικό
kaskarinaki eisai foveri fatsa. sou pige trella to mexican look… na eiste kala kai tou xronou!
17/2/2010 στις 11:35ORAIA TA PERIGRAFEIS! OI OLYMPOI HTAN OMADIKH YPOTHESH, OLOI SYMBALLAME!!! ANTE KAI TOY XRONOY. SOYMS FOR EVER
17/2/2010 στις 11:54Όλοι όσοι ήμασταν εκεί, γιατί οι περισσότεροι είχαν πάει για καφέ… Ας πρόσεχαν
17/2/2010 στις 12:00δηλαδή τώρα τα είδαν όλοι αυτά???????????
17/2/2010 στις 14:57αμάν ρε kaskarino άσε κι ένα σαββατοκύριακο εκτός blog!!!!!!!!!!!!!!
O γέρος πρέπει να΄ναι υπάλληλος και όχι παππούς!!!
17/2/2010 στις 15:45Πάντζος-Μίμης οι καλύτεροι της βραδιάς(ντύσιμο και προπάντων στον χορό)!!!Δικαίως το 10***
Χμ… χλωμό να είναι υπάλληλος. Αν κάνω λάθος συγχωρέστε με. Θα το ψάξω όμως και θα επανέλθω.
17/2/2010 στις 16:00Ρε κοπελιά αποφάσισε…
17/2/2010 στις 16:05Γράφω συχνά, μου γκρινιάζεις. Δεν γράφω συχνά, πάλι μου γκρινιάζεις… Λυπήσου με.
Είσασταν όλοι υπέροχοι!!!
17/2/2010 στις 22:40Και του χρόνου παιδιά!!!
Εγώ εζησα για πρώτη φορά αθηναικά κούλουμα στου Φιλοπάππου!
Πετάξαμε και χαρταετό παρακαλώ!
Arrrrrrrrriba kaskarino!
υσ. πάντως πιτσιρίκια κι εμείς παθαίναμε ντελίριο με το κυνήγι του θησαυρού..
18/2/2010 στις 10:29Τι έγινε γμτ… Μόνο εγώ δεν έχω συμμετάσχει σε κυνήγι χαμένου θησαυρού;;;
Νίκο που παίζατε εσείς; Μη μου πεις στην Αθήνα…
18/2/2010 στις 10:36Ναι ρε Γιωργάκη.. ξεκινούσαμε από Ηλιούπολη και έγραφε το μήνυμα “Ψάξε στο ναό που έχτισε ο Φειδίας και ο Καλλικράτης..” ε, πεταγόμασταν με το αστικό μέχρι τον Παρθενώνα άλλο μήνυμα εκεί “πήγαινε σε τουριστική περιοχή με πολλά μποφώρ..” κατηφορίζαμε μέχρι τους αέρηδες στην Πλάκα, τσουπ άλλο χαρτάκι “Ψάξε στο γραφείο του μεγαλύτερου οικονομολόγου”, πέρναμε τον ηλεκτρικό και κατεβάιναμε στο ΠΑ.ΠΕΙ. να σου στο γραφείο του Ρήγα επόμενο χαρτάκι..και πάει λέγοντας..
Στη Λάρυμνα βρε το έστηναν οι μεγάλοι σε γιορτές και μάλιστα ήθελε και αρκετό χρόνο για να στηθεί.. αλλά άξιζε! Πόρωση..
18/2/2010 στις 12:17Είπα και γω…
(Ρήγας lol)
18/2/2010 στις 12:53ρε νίκο αυτό είναι πραγματικό κυνηγι πάντως! αθήνα τα πράγματα είναι ανώμαλα! (πόσο χρονών είσασταν?) εμείς στα κατσάβραχα και στα λαΝΓΚαδια, κι ακόμα παίζουμε αν μας τη δώσει!! ποτέ δε παλιώνουν αυτά τα παιχνίδια
18/2/2010 στις 14:04Ρήγας, ο μεγαλύτερος οικονομολογος! χαχαχα! Πολύ καλό Νίκο! Ζωγράφισες!!! Στην αρχή ψάρωσα με το κυνήγι του θησαυρού στην Αθήνα…
19/2/2010 στις 22:39Ένα δεκαράκι με πολλούς τόνους για το μίμη κι από μένα!
21/2/2010 στις 20:36Και του χρόνου!!
καταραμένες περούκες που άλλους τους ανεβάζεις και άλλους τους πετάς στα τάρταρα γκαντ νταμιιιτ!
22/2/2010 στις 20:30