Για το πρώτο βράδυ στα Τίρανα δεν είχαμε απαιτήσεις. Λόγω της κούρασης από το πολύωρο ταξίδι, το μόνο που θέλαμε ήταν κάπου να φάμε και να κάνουμε μία μικρή βόλτα. Ίσα ίσα για να πάρουμε μία εικόνα από την πρωτεύουσα της Αλβανίας. Φάγαμε στον “ODA”, μια παραδοσιακή ταβέρνα με χαμηλά τραπεζάκια, διακοσμημένη με πολύ ξύλο και αντίκες. Τουρκόφερνε αρκετά. Μια σαλάτα φουλ στο κρεμμύδι, ωραίες γεμιστές μελιτζάνες, αλβανικό κοκορέτσι (πολύ λίπος γμτ) και δικό τους ρακί. 7ράκι. Το ψιλόβροχο και η κούραση δεν άφηναν περιθώρια για μεγάλη περιπλάνηση και άλλωστε όλη την επόμενη μέρα θα την περνούσαμε στα Τίρανα…
Τα ετερόκλητα στοιχεία των Τιράνων είναι τόσο εμφανή, που δεν θέλει και πολύ κανείς για να τα αντιληφθεί. Για την Σμύρνη συνηθίζω να λέω ότι είναι 2 σε 1 (Ανατολή και Δύση). Τα Τίρανα είναι 3 σε 1. Ανατολή, Δύση και κουμουνιστικά κατάλοιπα. Είδαμε χλιδάτα κρατικά κτίρια, πολυτελέστατα αυτοκίνητα, πολλές Mercedes και μία απίστευτη αναρχία στους δρόμους από πεζούς και οδηγούς. Είδαμε φτωχικές γειτονιές και κουμουνιστικά μπλόκς πολυκατοικιών. Είδαμε την ωραία, αλλά μολυσμένη λίμνη της πόλης, το
πάρκο της και το ποτάμι που τη διασχίζει. Είδαμε άνεργους να κάθονται στις πλατείες, πολλούς αστυνομικούς – securitάδες και προικισμένες υπάρξεις. Είδαμε πολλά σπίτια περιτριγυρισμένα με ψηλά κάγκελα και συρματοπλέγματα, άπειρα καλώδια (χαμός – απορώ πως βγάζουν άκρη) πάνω σε κολόνες των αλβανικών ΔΕΗ – ΟΤΕ και πολλές Ελληνικών συμφερόντων επιχειρήσεις (κυρίως τράπεζες)…
Μπήκαμε σε ένα μικρό φούρνο με 3 συμπαθέστατες φουρνάρισσες και πήραμε μερικά ψωμάκια. Οι φουρνάρισσες μας έδειξαν τα ταψιά με κρουασάν και πίτες που θα έψηναν εκείνη τη στιγμή και μας είπαν να επιστρέψουμε μετά από λίγο όταν θα ήταν έτοιμα. Έτσι και κάναμε. Φρεσκοψημένα κρουασάν σοκολάτα και αχνιστές σπανακόπιτες. Στον συγκεκριμένο φούρνο ξαναπήγαμε και την επόμενη μέρα και μάλιστα τους δώσαμε και λίγα από τα homemade κουλουράκια της Βάσως που μας συνόδευσαν σε όλο το ταξίδι (thanx Βάσω) και βγήκαμε φωτογραφίες μαζί τους. Τελικά κάτι γίνεται με τους φούρνους και σημαδεύουν τα ταξίδια μου. Και Βερολίνο και Καππαδοκία και τώρα στα Τίρανα
Σε μια λαϊκή συνοικία είδαμε ένα μικρό πάρκο γεμάτο όμως από ηλικιωμένους που έπαιζαν οι περισσότεροι ντόμινο και λιγότεροι σκάκι και χωθήκαμε. Πολλοί μιλούσαν σπαστά ελληνικά, είτε επειδή είχαν δουλέψει στην Ελλάδα, είτε επειδή τα παιδιά τους ζούνε στην Ελλάδα και που και που τα επισκέπτονται. Ο Γιουσέν, ο πιο ομιλητικός απ’ όλους, μας “τράβηξε” να πάμε σε ένα διπλανό καφενείο. Περίεργος
τύπος, σεξοπορνοδιαστροφικός. Αρχικά μας έλεγε ότι ένας φίλος του είναι “τζέι” και μετά είπε κάτι στα Αλβανικα στην ιδιοκτήτρια του καφενείου, η οποία δεν έχασε την ευκαιρία να του τα σούρει sature Α… και στο πάρκο είδαμε έναν τύπο που διάβαζε εφημερίδα, ενώ παράλληλα ασχολιόταν με το μόριό του
Περίεργα πράγματα…
Στις βραδυνές μας εξορμήσεις τσεκάραμε μερικά ψιλοrock μπαράκια στην οδό Vaso Pasha, στην πιο ζωντανή περιοχή των Τιράνων. Δεν τρελαθήκαμε. Αντίθετα εντυπωσιαστήκαμε από την κυρίλα, την χλίδα και τις γυναικείες παρουσίες του Millenium Cinema και Club ακριβώς απέναντι από το ξενοδοχείο μας. Πολύ γέλιο με το mineral water που παράγγειλα
Το καλύτερο όμως μας έκατσε το τελευταίο βράδυ που περάσαμε στα Τίρανα. Tirana Rock Cafe! Ωραίο μαγαζί (αντιγραφή των Hard Rock Cafe), ευχάριστες rock μουσικές κυρίως παλιότερων δεκαετιών, πολύ κέφι και μία καταπληκτική αλβανόφωνη μπάντα από το Κόσοβο, οι “Na“. Φύγαμε στις 4 το πρωί, όταν στο μαγαζί είχαμε μείνει εμείς και ο μπράβος-ντουλάπα που πουλούσε προστασία και αφού ήπιαμε μερικά σφηνάκια με τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού, τον Μόντη από την Αυλώνα…
Πο ρε συ γαμάτα σκηνικά!! απότι κατάλαβα δεν είχε και πολλά αξιοθέατα,αλλά καλύτερα ζήσατε τη πόλη και τους ανθρώπους της! γυρισες επιτέλους????
Μωρέ και μουσεία είχε και κάστρα είχε και ότι θες είχε, απλά εμείς επιλέξαμε να δούμε περισσότερο τους απλούς λαϊκούς ανθρώπους της και το φυσικό της περιβάλλον.
Kοτζαμ ταξιδι στην Αλβανια και μονο 7 φωτογραφιες?
Να περιμενουμε και αλλες κυριε Κασκαρινο?
Θα ανέβουν και άλλες φωτογραφίες σε επόμενα posts και στο ξεχωριστό section. Απλά όλα αυτά θέλουν χρόνο. Υπομονή. Κύριε dadadak γνωριζόμαστε?
Οχι δεν γνωριζομαστε.
Εψαχνα στο google πληροφοριες για τον Κρικελη ποταμο
και το “ανηλιο” ρεμα και ετσι βρηκα το site σου.
Μ’αρεσει πολυ ο τροπος που γραφεις,μεσα σε εικοσι γραμμες το λες ΟΛΑ,και οι φωτογραφιες σου.
ΥΣ. Πρεπει να εχεις και καταπληκτικα φιλαρακια αν κρινω απο αυτα που γραφουν οι φιλοι σου (φοβερο χιουμορ ο comfi!)
ΥΓ2.Αδυνατον να γραψω με τονους οσο κι αν προσπαθησα. Α Δ Υ Ν Α Τ Ο Ν!!
Thanx