“I remember the memory”

(No Ratings Yet)

 Loading ...

Ο πειρασμός να τα πετάξω και να ξαλαφρώσω από πράγματα που αντικειμενικά είναι άχρηστα και αχρείαστα είναι υπαρκτός, αλλά μέχρι τώρα έχει αποδειχθεί πολύ μικρός και δεν υποκύπτω. Αυτό έγινε και προχθές που “τακτοποιούσα” τα πράγματά μου. Τίποτα δεν πέταξα. Κάθε ντοσιέ είχε το δικό του ενδιαφέρον γι’ αυτό και τα ξεφύλλισα με ιδιαίτερη ευχαρίστηση.

Ζωγραφιές από το Δημοτικό,  όλα τα τεύχη από το εφημεριδάκι που εκδίδαμε στο φροντιστήριο Αγγλικών,  δημοσιεύματα εφημερίδων που σχετίζονταν με την αφεντιά μου, το Φυτολόγιο – υπερπαραγωγή που είχα φτιάξει (δεν θυμάμαι το μάθημα, θυμάμαι τον καθηγητή τον πολύ καλό, αλλά φοβίσιμο Παράσχο Καλλίτση), έγγραφα από την πρώτη μου δουλειά, παλιά βιβλιάρια υγείας, “ληγμένες” κάρτες μέλους, στρατόχαρτα (μακριά από μας), δικηγορόχαρτα (επίσης)… Download

Και αν αυτά σας μοιάζουν αρκετά official για να πεταχτούν, δείτε τι ανακάλυψα μεταξύ άλλων σε ένα μικρό κουτί, το οποίο καταχώνιασα ξανά χωρίς “απώλειες”:

• To πρώτο μου κινητό τηλέφωνο ΝΟΚΙΑ 82100, χρώματος πορτοκαλί.
• Το πιο χρήσιμο τυπολόγιο μαθηματικών του κόσμου!
• 3 ηλεκτρονικά παιχνίδια χειρός τύπου Nintento, πολύ παλιότερα βέβαια από τα Nintento. Ένα με το Snoopy να παίζει tennis, ένα με ένα θησαυρό ναυαγίου που φύλαγε ένα τεράστιο χταπόδι και ένα με τον Περσέα και τη Μέδουσα.
• Παλιά γυαλιά οράσεως.
• Τη σελίδα από το σχολικό εγχειρίδιο με το σκίτσο “Το σύστημα” (ανθρωπάκια με μαλλιά και μούσια που κρατάνε ταμπελίτσες “ΟΧΙ” τα οποία καταβροχθίζει μία κιμαδομηχανή και τα μεταμορφώνει σε καλοσυνάτα ανθρωπάκια με ταμπελίτσες “ΝΑΙ”), που είχα μεγεθύνει και για χρόνια στόλιζε το δωμάτιό μου.
• Το πολύ wild μενταγιόν με το διπλό πέλεκυ που είχα στο Γυμνάσιο.
• Τη σελίδα από το “Ε” με τη φωτογραφία του graffiti από τους τοίχους της Γένοβας που απεικονίζει ένα ανθρωπάκι που τρέχει. Έγχρωμη φωτοτυπία του έχω ακόμα στο πορτοφόλι μου.
• Την “συλλογή” από κενά χαρτάκια που έμπαιναν στα πλαστικά κουτάκια των μουσικών κασετών για να γράψεις πληροφορίες για το περιεχόμενό τους.
• 2 τζιν τσέπες! Μία κωλότσεπη και μία μικρή από αυτές που υπάρχουν στο μπροστά μέρος των παντελονιών.
• Το ρολόι (χωρίς λουράκι) που είχα βρει στο δρομάκι βρει κατεβαίνοντας στη παραλία του Θεολόγου.

Φαντάζομαι οι περισσότεροι από εσάς θα έχετε και εσείς φυλαγμένα διάφορα “άχρηστα” αντικείμενα και χαρτιά. Σεβασμός προς το παρελθόν μας, συναισθηματισμός και αναμνήσεις… μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου, μια σημαντική αλλαγή ή μία βιαστική απόφαση για να “πάρουν πόδι”.

ΥΓ 1 Τώρα που διαβάζω το post μου φαίνεται ελειπές χωρίς φωτογραφίες.  Άλλο να διαβάζεις την περιγραφή του σκίτσου και άλλο να το βλέπεις. Τέσπα. Δεν είχα χρόνο και τα ανέβασα γρήγορα στο πατάρι.

ΥΓ 2 Και καλά αυτά που έχουν φυσική υπόσταση. Τα στοιβάζεις σε κούτες και τα καταχωνιάζεις κάπου. Το blog τι θα απογίνει όταν θα σταματήσω να γράφω; (καλομελέτα και έρχεται…)