1 taxi, 4 autostop και 2 λεωφορεία!

(No Ratings Yet)

 Loading ...

“Σκάμε” στην αφετηρία των λεωφορείων καταμεσήμερο. Ντάλα ο ήλιος, ζέστη και υγρασία. 3 επιλογές στο μυαλό μας… 7 πηγές, Πεταλούδες και Λίνδο. Καμία δεν μας έκατσε. Ή δεν είχε λεωφορείο ή δεν βόλευαν τα δρομολόγια. Όμως κάτι έπρεπε να κάνουμε. Δεν θέλαμε να αφήσουμε άλλη μια μέρα να περάσει έτσι, οπότε βαρεμένοι όπως ήμασταν από τον ήλιο, πήραμε την τρελή απόφαση. Τaxi για 7 πηγές. 31 ευρώ έγραφε ο κατάλογος με τις ενδεικτικές τιμές στην πιάτσα των ταξί. Το πήραμε και φύγαμε

Στο μέσο της διαδρομής μας πρότεινε ο ταρίφας να μας περιμένει για να μας γυρίσει πίσω, αλλά δεν δεχτήκαμε. Δεν υπήρχε περίπτωση να πληρώναμε άλλα 31 ευρώ για επιστροφή. Ή θα κάναμε autostop ή θα περπατούσαμε 3,5 χιλιόμετρα μέχρι τα Κολύμπια από όπου περνούσε λεωφορείο για να επιστρέψουμε. Να μην τα πολυλογώ, αφού είδαμε τις 7 πηγές (μεγάλη μούφα – α ρε Παναγιωτάκη με τις προτάσεις σου) και περπατήσαμε στο μικρό τούνελ με το τρεχούμενο νερό, κάναμε την πρώτη απόπειρα για autostop.

Πρέπει να ήταν το πιο εύκολο autostop της ζωής μου. 2 συμπαθέστατοι ηλικιωμένοι Γερμανοί, οι οποίοι μας είχαν δει λίγο πριν στο τέλος του τούνελ. Standarάκι ότι θα μας έπαιρναν. Μας πήγαν μέχρι το κεντρικό δρόμο και από εκεί είπαμε να πάρουμε λεωφορείο για Λίνδο. Έλα που έπρεπε να περιμένουμε ένα μισάωρο μέσα στο λιοπύρι… Γιατί όχι άλλο ένα autostop; Εκεί χρειαστήκαμε πολλές προσπάθειες. Γκριμάτσες παράκλησης και νεύματα στους οδηγούς… Πολύ γέλιο. Τελικά σταμάτησε ένας 35άρης ροδίτης που γυρνούσε από τη δουλειά του. Όμως δεν πήγαινε Λίνδο, οπότε μας άφησε έξω από το χωριό του, τον Αρχάγγελο. Άλλο ένα autostop ήταν απαραίτητο. Αυτή τη φορά σταμάτησε ένας ηλικιωμένος με μία “νεκροφόρα” (έτσι μας φάνηκε από μακριά – station wagon ήταν), που παραπονιόταν για την διακοπή της σύμβασης  του ΙΚΑ με τον καρδιολόγο του στον Αρχάγγελο. Τώρα έπρεπε να κλείσει τηλεφωνικό ραντεβού με αυτόν της Ρόδου… Μας άφησε λίγα χιλιόμετρα πριν την Λίνδο, οπότε ξανακάναμε autostop και αυτή τη φορά μας “μάζεψαν” 2 νέοι βρετανοί τουρίστες. Το παλικάρι μας είπε ότι έρχεται σχεδόν κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Η κοπέλα κωφάλαλη, επικοινωνούσε με το φίλο της στη νοηματική.

Φθάσαμε Λίνδο Αν και φουλ προσανατολισμένη στον τουρισμό, μου άρεσε. Σοκάκια, μαγαζάκια, γαϊδουράκια και ωραία θέα στους 2 κόλπους που βρίσκονται εκατέρωθεν του οικισμού, ψηλά από την αρχαία Ακρόπολή της.

Φύγαμε από τη Λίνδο με το τελευταίο λεωφορείο. Πριν επιστρέψουμε στη Ρόδο, κατεβήκαμε στο περίφημο Φαληράκι. Εκεί που κατά καιρούς γίνονται τα “έκτροπα” κυρίως από μεθυσμένους νεαρούς βρετανούς τουρίστες. “Έκτροπα” δεν είδαμε. Είδαμε όμως ημίγυμνους νεαρούς με μπύρες στο χέρι, πολλές κοπέλες με sexy ενδυμασία να προκαλούν, χορούς πάνω στα bars και άφθονο αλκοόλ. Όλα αυτά, μόλις που είχε πέσει το σκοτάδι. Αν μέναμε και άλλο, τότε σίγουρα θα βλέπαμε πιο extreme καταστάσεις.

Φύγαμε με λεωφορείο λίγο μετά τις 10. Αν και κουραστική, ήταν μία ωραία και ενδιαφέρουσα βόλτα