Βλάκες… Ξενέρωτοι…

Δεν ξέρουν, δεν καταλαβαίνουν και μας παιδεύουν.

Πάνε 2 χρόνια…

Μα που πήγαν όλοι; Download

Είχε ψύχρα, οπότε καθίσαμε μέσα. Άδειο το καφενείο. Μόνο ένας παππούς καθόταν στην γωνιά, δίπλα στο παράθυρο και κοιτούσε επίμονα έξω. Εμείς μεγάλη παρέα, πιάσαμε 3 τραπεζάκια. Οι περισσότερες καρέκλες προσανατολισμένες έτσι ώστε να μπορείς να βλέπεις τηλεόραση. Στις ειδήσεις έλεγαν για τη νέα γενιά τρομοκρατών και τη Σέχτα που εξάρθρωσε η αστυνομία… Download

Μιλάμε με τη καφετζού. «Που πήγατε;… Κατεβήκατε στα Ραγά;» «Όχι, δεν κατεβήκαμε… είναι δύσκολα, το ξέρω… έχω κατέβει παλιότερα». «Μπήκες μέσα; Εγώ δεν έχω κατέβει ποτέ… είναι σαν λαβύρινθος… κάποιοι χάνουν τον προσανατολισμό τους στα ρήγματα… Να, ο παππούς που κάθεται στη γωνία κατέβαινε όταν ήταν νέος…»

Βλέπαμε τηλεόραση και κουβεντιάζαμε. Ο παππούς συνέχιζε να κοιτάει επίμονα έξω από το παράθυρο.