Αρχείο 'Ιστορίες'

όλο θα δραπετεύει

5 Δεκεμβρίου 2010 | Ιστορίες, Μουσικές, Φωτογραφίες

Είχε ψύχρα, οπότε καθίσαμε μέσα. Άδειο το καφενείο. Μόνο ένας παππούς καθόταν στην γωνιά, δίπλα στο παράθυρο και κοιτούσε επίμονα έξω. Εμείς μεγάλη παρέα, πιάσαμε 3 τραπεζάκια. Οι περισσότερες καρέκλες προσανατολισμένες έτσι ώστε να μπορείς να βλέπεις τηλεόραση. Στις ειδήσεις έλεγαν για τη νέα γενιά τρομοκρατών και τη Σέχτα που εξάρθρωσε η αστυνομία… Download

Μιλάμε με τη καφετζού. «Που πήγατε;… Κατεβήκατε στα Ραγά;» «Όχι, δεν κατεβήκαμε… είναι δύσκολα, το ξέρω… έχω κατέβει παλιότερα». «Μπήκες μέσα; Εγώ δεν έχω κατέβει ποτέ… είναι σαν λαβύρινθος… κάποιοι χάνουν τον προσανατολισμό τους στα ρήγματα… Να, ο παππούς που κάθεται στη γωνία κατέβαινε όταν ήταν νέος…»

Βλέπαμε τηλεόραση και κουβεντιάζαμε. Ο παππούς συνέχιζε να κοιτάει επίμονα έξω από το παράθυρο.

4 σχόλια

Στον καφενέ

28 Οκτωβρίου 2010 | Ιστορίες, Φωτογραφίες

Εθνική εορτή σήμερα… Η κουβέντα στο καφενείο για τη σημαία και το κοντάρι της ξέφυγε λίγο και μάλιστα παρουσία του παππά του χωριού :D Download Στο βάθος ακούγονται τα χαρτόμουτρα…

Κανένα σχόλιο

Το μυστικό στα μάτια του

25 Οκτωβρίου 2010 | Ιστορίες, Φωτογραφίες

Για καιρό τον έβλεπα μόνο στη Λέσχη. 55ρης, ιδιαίτερη φάτσα, κάθεται πάντα στην ίδια θέση στα ορεινά του εξώστη. Αν και γνωρίζει αρκετούς από τους θαμώνες της Λέσχης,  πάντοτε βλέπει την ταινία μόνος… και μόνος φεύγει. Όταν φθάνω έχει ήδη πάρει τη θέση του και φεύγει πάντα αμέσως μόλις τελειώσει η ταινία. Όταν όλοι διαβάζουμε τους τίτλους τέλους ή κάνουμε τα πρώτα σχόλια για την ταινία, εκείνος ξεγλιστράει ανάμεσά μας και φεύγει. Για την ακρίβεια εξαφανίζεται… Μέχρι την επόμενη Παρασκευή, μέχρι την επόμενη ταινία της Κινηματογραφικής Λέσχης…

Σπανίως τον βλέπω αλλού. Ρώτησα και έμαθα 2 – 3 πράγματα γι’ αυτόν. Η αλήθεια λυτρώνει, αλλά συνήθως το μυστήριο είναι πιο γοητευτικό.

Photo αρχείου.

2 σχόλια

Πάνω από 10 χρόνια

4 Οκτωβρίου 2010 | Ιστορίες, Φωτογραφίες

Πάνε πολλά χρόνια από τότε. Πάνω από 10…

Τα παπούτσια τα βρήκα μετά από πολύ ψάξιμο και περπάτημα. Τα είδα στο κατάστημα της Πανεπιστημίου, αλλά δεν είχε στο νούμερό μου. Πήγαμε στο κατάστημα της Σωτήρος, αλλά ούτε εκεί βρήκαμε σωτηρία. Μας είπαν όμως ότι έχει στο νούμερό μου στο κατάστημα της Πατησίων.

Επιτέλους είχα βρει παπούτσια που μου άρεσαν. Από τότε και μέχρι σήμερα καθημερινή χρήση. Χειμώνα – καλοκαίρι. Αν και φθηνιάρικα, αποδείχθηκαν πολύ ανθεκτικά. Αναπόφευκτα, έπειτα από 10+ χρόνια οι φθορές είναι εμφανείς και μετά από το χθεσινό σκίσιμο της «φόδρας» στη φτέρνα σκέφτομαι σοβαρά να τα αποσύρω.

Ευτυχώς κάποιες φιλίες κρατάνε ακόμα περισσότερο :)

3 σχόλια

ΑΜΚΑ = 666

10 Σεπτεμβρίου 2010 | Ιστορίες, Φωτογραφίες

- Βρε Γιώργο, το ΑΜΚΑ έχει μέσα 6ρια;

- Όχι απαραίτητα. Αν κάποιου η ημερομηνία γέννησης έχει 6ρια, τότε το ΑΜΚΑ θα έχει σίγουρα, μια που τα πρώτα 6 ψηφία δηλώνουν την ημερομηνία γέννησης. Για τα υπόλοιπα ψηφία δεν ξέρω…

- Να βγάλεις ένα ΑΜΚΑ και αν έχει μέσα 6ρια να το σβήσεις;

- Κυρία Αγγελική, αν βγάλω ένα ΑΜΚΑ μετά δεν μπορώ να το ακυρώσω. Άμα βγει, βγήκε. Γιατί ρωτάτε;

- Μωρέ, χρειαζόμαστε το ΑΜΚΑ για να βγάλουμε μία σύνταξη ενός καλόγερου, παλαιοημερολογίτη και αυτός αρνείται να βγάλει, γιατί φοβάται ότι θα έχει μέσα 6ρια…

Ω, ρε λέμε :D Download

3 σχόλια

   « - »